بر خلاف ساختار های سنتی ،در ساختار های اقتصاد نوین و پیشرفته ایجاد شغل از وظایف دولت به شمار    نمی رود . نقش دولت تنها گسترش فرهنگ کارآفرینی و توسعه ی زیر ساخت های عمومی و قانونی لازم برای توسعه ی فرصت های شغلی مناسب است ، وظیفه اصلی کشف و بهره برداری از این فرصت ها را کارآفرینان    بر عهده دارند که یکی از سازمان های متولی تربیت کارآفرینان ، مراکز آموزش عالی می باشد.

با توجه به بیکاری های فزاینده دانش آموخگان رشته های مختلف در ایران و روند رو به افزایش آن توجه به کارآفرینی برای ایجاد اشتغال امری ضروری می نماید .

بحران بیکاری تهدید برای کل جامعه است، به ویژه برای دانش آموختگان رشته های مختلف دانشگاهی ، پیامد های غیر قابل جبرانی بر پیکره اجتماع در ابعاد اجتماعی ،اقتصادی و سیاسی ایجاد خواهد نمود .بنابراین متناسب نمودن نظام آموزشی عالی با برنامه های کارآفرینی از جمله مسائل ضروری در توسعه ی کارآفرینی است . به عبارت دیگر نقطه ی آغاز تحولات در جامعه ،اصلاح و رفع موانع موجود در ساختار نظام آموزشی     می باشد .زیرا بدون در اختیار داشتن نیرو های آموزش دیده ،قرار گرفتن در مسیر کارآفرینی امری غیرممکن است. تغییرات اجتماعی ،اقتصادی ، فرهنگی و رشد جمعیت ،موجب افزایش تقاضا برای تولیدات و خدمات جدید شده است و بخش دولتی به تنهایی قادر به ایجاد این تولیدات و خدمات انبوه نبوده و نیازمند تقویت بخض خصوصی است(برنامه سیاست های کارآفرینی ،۲۰۰۴) از سوی دیگر ، بخش کشاورزی نیز پتانسیل های وسیعی از جمله زمین ،آب ،منابع طبیعی مانند مرتع ،جنگل و نیروی انسانی بی شماری را داراست که این بخش را مستعد انجام فعالیت های کارآفرینانه نموده است بنابراین لزوم توجه به کارآفرینی در بخش های مختلف امری اجتناب ناپذیر است .

یکی از راه های رفع معضل های بیکاری و تحقق اهداف اقتصادی کشور ،تاسیس شرکت های نوآور و کسب و کارهای جدید و یا به عبارتی کارآفرینی می باشد، اما در دسترس نبودن افراد شایسته برای اداره پروِژه ها جز موانع محدود کننده تاسیس شرکت ها، کارآفرینی و راه اندازی کسب و کار می باشد.

سازمان یونسکو(۲۰۰۳) دانشگاه های نوین را اینگونه توصیف کرده است :جایگاهی که در آن مهارت های کارآفرینی به منظور تسهیل قابلیت های دانش آموختگان و تبدیل شدن آنان به مولدان کار،توسعه می یابد .

پاپیاناکیس اعتقاد دارد که آموزش کارآفرینی باید بخشی از طراحی استراتژیک برنامه درسی دانشگاه ها به منظور آماده سازی مهندسین بوسیله آموزش مهارت های مدیریتی و کارآفرینی باشد که در تناسب با نیاز های اقتصاد دانش محور باشد.

آموزش کارآفرینی ،توانایی تلفیق اطلاعات اقتصادی و فنی را برای مهندسین فراهم آورده است و میتواند پتانسیل های کارآفرینی بسیار زیادی را آزاد کرده و همچنین مهندسین را در مقابل عدم امنیت اقتصادی به دلیل اطلاع از شرایط اقتصاد و بازار تجهیز کند .بنابراین یکی از تغییرات اساسی در برنامه های آموزشی دانشگاه ، گنجاندن دروس کارآفرینی در بین واحد های درسی دانشگاهی می باشد.

اهمیت جایگاه و آموزش کارآفرینی

با ورود جامعه شناسان و روان شناسان به عرصه ی مطالعات و تحقیقات پیرامون کارآفرینی و کارآفرینان و نتایجی که از این تحقیقات حاصل شده ،ضرورت کارآفرینی و توسعه ی آن بیش از پیش مشهود گردید و همین امر موجب افزایش تلاش ها برای توسعه ی کارآفرینی و آموزش آن در دو دهه ی گذشته شده است .ازجمله کسانی که در زمینه ی بررسی ویژگی های کارآفرینان مظالعه و تحقیقاتی انجام داده اند  می توان به مک کله لند ،کارلند،جان استوارت میل،بروکهائس،دیوید برچ ،تیمونز،کالینز،مور،مایر، گلدشتاین و نورد اشاره کرد .

نتایج این تحقیقات بر اکتسابی بودن اغلب ویژگی های کارافرینان تاکید دارد .لذا باید در فراهم آوردن محیط مناسب و  آموزش هایی که ویژگی ها ، تجربیات  و مهارت های لازم را در افراد تقویت کند،تلاش نمود.

تغییر جایگاه دولت ها، سازمانها و اشخاص مشخص می کند که امروزه جامعه نیاز به افرادی با مهارتهای کارآفرینانه دارد که آنها را قادر سازد با چالش های زندگی جهان امروز کنار بیایند.علاوه براین جدا از گزینه شغل ،افراد بایستی قادر به بهره مندی ره یافت نوآورانه برای حل مساله، سازگاری سریع با تغییرات ،خود اتکایی بیشتر و توسعه ی خلاقیت خود از طریق مطالغه ی کارآفرینی باشند.نیاز به بحث ندارد که چنین یادگیری در هر اقتصادی می تواند به کسب منافع برای جامعه منجر گردد بنابراین می تواند نتیجه گیری نمود که نیاز به آموزش کارآفرینی در هر جامعه ای امری ضروری است .

برای اینکه فرد بتواند فکر جدیدی را به کالا یا خدمات تبدیل کند به یقین به آموزش و اطلاعات جدید نیاز دارد

در این راستا، تحقیقات اخیر، اهمیت و اثربخشی برنامه های آموزشی را نشان می دهد که با هدف آموزش کارآفرینی برگزار میگردد .باتوجه به ضرورت آموزش کارآفرینی، اولین دوره های آموزشی در این زمینه از اواخر سال ۱۹۶۰در آمریکا شروع شد و در حال حاضر دانشکده ها و دانشگاه های بسیاری از کشور های دنیا دوره های آموزش کارآفرینی را در برنامه های آموزشی خود گنجانده اند.

دوره های کارآفرینی با هدف تربیت افرادی با اعتماد به نفس بالا ، فرصت شناس و به طور کلی افرادی که تمایل بیشتری به راه اندازی کسب و کارهای مستقل دارند ،طراحی شده اند .

این قبیل دوره ها به دنبال بهبود انگیزش و تمایل به استقلال ،فرصت جویی ،ابتکار،تمایل به مخاطره پذیری ، تعهد به کار ،تمایل به حل مشکلات و لذت بردن از عدم قطعیت و ابهام می باشد.

برای ایجاد بستر مناسب کارآفرینی ، فضای کشور باید به گونه ای طراحی شود که کارآفرینان رشد کنند .داشتن ایده کارآفرینی بدون داشتن دانش و مهارت کارآفرینی با شکست مواجه می شود با توجه به مطالبی که تا به حال از کارآفرینی ارائه شد برای رشد و توسعه ی کارآفرینان عبارت است از :

  • آموزش خلاقیت از دبستان تا دانشگاه حتی در مقطع دکتری برای کلیه رشته های تحصیلی اعم از فنی، پزشکی ، اقتصادی و….
  • تجدید نظر در نظام آموزشی ، روش تدریس،ارزیابی وسنجش دانش آموزان و دانشجویان برای تقویت و شکوفایی روحیه خلاقیت فراگیران
  • بالابردن نیاز پیشرفت افراد از طریق آموزشهای مستقیم و غیرمستقیم
  • آموزش کارآفرینی و شناسایی افراد ارزش آفرین (کارآفرین) جامعه توسط گروهی خبره به صورت سالیانه و معرفی و تشویق و حمایت آنها در سطح کشور و استان از طریق رسانه های جمعی و اعطای جوائز  توسط مسئولان عالی رتبه کشوری.
  • تشکیل انجمن کارآفرینان جهت ارتباط ، همفکری ، همکاری و تعائن کارآفرینان با یکدیگر
  • ترویج فرهنگ کارآفرینی از طریق موسسات فرهنگی و رسانه های جمعی .
  • تاسیس مراکز توسعه کارآفرینی جهت برنامه ریزی،آموزش ،تحقیق و مشاوره در خصوص کارآفرینی

گرد اورنده و مدرس            

     میلاد حدادی از تیم آموزشی و موفقیت تیک

درباره تیم آموزشی,فرهنگی و موفقیت تیک

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *