اهمال کاری یعنی کاری را که تصمیم به اجرای آن گرفته می شود، بدون دلیل به آینده محول می شود و فرد خود را از این بابت سرزنش می کند چون فرد اهمال کار مجبور است درقبال تعلل ورزیدن و همزمان سرزنش کردن خویش از خود دفاع نماید.

چرا امروز و فردا می کنیم:

  • کمال گرایی:

بسیاری از ما با این باور بزرگ شده ایم که باید همیشه کارهایمان را عالی و بدون نقص انجام دهیم و باور داریم که بهترین شدن اهمیت ویژه ای در نزد دیگران دارد. داشتن معیارهای سطح بالا چیز بدی نیست، اما کمال گرایی وسواس گونه نیز راه مناسبی برای بالا بردن کیفیت کارها نیست.

  • باور نادرست:

اهمال کاران همیشه خودشان را دست کم می گیرند و در همان لحظه ای که به خود می گویند: «باید اینکار را انجام دهم.» این فکر را در سر دارند که «اما حالا به انجام آن مجبور نیستم تا فرصتی دیگر صبر می کنم.»

نداشتن قاطعیت و جرات ورزی در کارها:

بسیاری اوقات چون فکر می کنید دیگران از شما توقعات نابجا دارند تن به مسامحه می دهید و چون دوست ندارید کار محول شده را انجام دهید، چون به هر دلیلی نتوانسته اید در برابر آن مخالفت کنید به هر نحو ممکن از زیر بار انجام آن کوتاهی می کنید.

همچنین اضطراب، تنفر از انجام به موقع وظایف، ترس از شکست، ترس از ارزیابی منفی دیگران و عزت نفس پایین نیز از جمله موارد دیگری هستند که می توان به عنوان دلائل اهمال کاری مطرح کرد.

دلیل تراشی ها و افکار غیر منطقی که فرد اهمال کار دارد:

  1. به تاخیر انداختن کارها باعث عملکرد دقیق می شود و باعث می شود تحویل کار به بهترین نحو صورت پذیرد.
  2. تاخیر، بار روانی را از بین می برد و می توان آزادانه و هر وقت فرصت شد کار را به موقع انجام داد.
  3. انجام دادن کار در آخرین لحظات باعث صرفه جویی در وقت امروزم خواهد شد.
  4. امروز کار مهم تری در پیش رو دارم پس همان بهتر که کار امروز را به فردا موکول نمایم.

ما دو جور اهمال کار داریم:

اهمال کار منفعل: همین طور که از اسم این افراد بر می آید. آن ها در مقابل وسوسه به عقب انداختن کارها کاملا تسلیم اند و اساسا توانایی تصمیم گرفتنشان مشکل دارد.

اهمال کار فعال: این آدم ها عمدا و آگاهانه کارهایشان را عقب می اندازند. آن ها خودشان می دانند که اگر کارهایشان را عقب بیندازند هم می توانند در دقیقه نود انجامش دهند و هم آن را بهتر انجام می دهند و هم دست آخر از نتیجه کارشان راضی ترند.

ضررهای اهمال کار بودن:

  1. افراد مسامحه کار از تاخیر در انجام کار خود و دیگران پشیمان و ناراحتند.
  2. اهمال کاران در وجود خود احساس پوچی و بی ارزشی می کنند.
  3. افراد اهمال کار از بی اعتمادی به نفس خود گلایه کرده اند.
  4. اهمال کاری انسان را به وادی حیرت و سرگردانی سوق خواهد داد.

افسردگی؛ این بیماری خود گواه و نشانه این است که اهمال کار می خواهد خود را از رنج اهمال کاری نجات دهد. افسردگی دارای نشانه هایی چون: خستگی، سر دردهای شدید، بی خوابی، فشارخون و زخم معده است.

ترس همیشگی درونی، دلهره و تردید در انجام کارها بی کنترلی و بی ارادگی در کاره .

آیا تنبلی با اهمال کاری فرق می کند؟؟؟

ریشه تنبلی کردن، اهمال کاری است. وقتی اهمال کاری، دست دست کردن، سهل انگاری و ساده انگاری به صورت یک عادت در می آید فرد تبدیل به یک آدم اهمال کار می شود.

اغلب آدم هایی که تنبل، سهل انگار یا اهمال کار هستند سه دسته اند:

دسته اول: این افراد در غفلت هستند، یعنی خبر ندارند که دارند سهل انگاری می کنند. مثلا خانمی که چند روز ظرف ها را نمی شوید و همه روی هم تلنبار می شوند. چنین شخصی ممکن است متوجه نباشد که دارد غفلت می کند.

دسته دوم: افرادی هستند که خبر دارند اهمال کاری می کنند، خودشان می گویند من سهل انگارم، اما نمی دانند کارشان چقدر آسیب زننده است، مانند کسی که اضافه وزن دارد و پرخوری می کند و هربار برنامه ی رژیم غذایش را به تعویق می اندازد.

دسته سوم: کسانی هستند که می دانند سهل انگاری می کنند و کارشان نادرست است اما راه حل مشکل را بلد نیستند و نمی دانند با این مشکل چگونه کنار بیایند.

نسخه ای برای رفع اهمال کاری:

برنامه پنج مرحله ای زیر می تواند به کم کردن اهمال کاری کمک کند:

گام اول: فهرست کنید کدام کار است که مدام از انجام آن طفره می روید؟ آن را یادداشت نمایید و سود و زیان انجام ندادن آن را یادداشت نمایید. سپس مزایا و معایب انجام ندادن کار مورد نظر را با هم مقایسه کنید و به آن ها امتیاز بدهید.

گام دوم: برای کارهایتان برنامه ریزی کنید. زمان شروع هرکاری را دقیقا مشخص نمایید. سپس فهرست مواردی را که ممکن است شما را از شروع کار منع کند تهیه کنید و راه حل هایی را که طرز برخورد با این مشکلات را نشان می دهد، بنویسید.

گام سوم: کار سخت را ساده کنید. اگر به جای هدف های بسیار بزرگ و دست نیافتنی، هدف های واقعی و ساده انتخاب کنید، کار دشوار آسان می شود. به دو شکل می توانید این کار را انجام دهید: راهکار اول اینکه برای انجام هر کاری آهسته و پیوسته پیش بروید. راهکار دوم ساده کردن کار، تقسیم بندی زمان است. زمان های کوتاه و محدودی را برای انجام کار انتخاب کنید تا کارهای بزرگ را به کارهای کوچک تقسیم می کنید تا در مدت کوتاه انجام پذیر باشد.

گام چهارم: واقع بینانه فکر کنید. افکار منفی مرتبط با این کاری را که مدام انجامش را به تاخیر می اندازید، یادداشت کنید. جای افکار غیر واقع بینانه را با افکار منطقی یا شناخت های کارآمد عوض کنید. برای مثال اگر با خود می گویید باید تمام این کتاب را بخوانم. این تفکر همه یا هیچ است. می توانید به جای این جمله منفی به خود بگویید، مجبور نیستم همه را امروز بخوانم اما اگر دست کم تعدادی از فصل ها را بخوانم، احساس بهتری خواهم داشت.

گام پنجم: به خود پاداش بدهید. وقتی کاری را که از انجامش طفره رفته اید شروع می کنید، به جای بی ارزش جلوه دادن کار از خود به خاطر کاری که کرده اید سپاسگزاری کنید. اگر به خواسته خود نرسیدید، می توانید از تجربه ای که کرده اید درس بگیرید و به جای آنکه خود را بازنده بدانید، زمینه را برای موفقیت های بعدی هموار سازید.

اگر می خواهید که الگوی اهمال کاری خود را پیدا کنید باید مشخص نمایید که چه زمان و در چه موضوعاتی اهمال کاری می کنید؟

حتما این ها را بنویسید:

حداقل باید ۵ مورد را یادداشت کنید و بعد از آن بروید سراغ این موضوع که چطور اهمال کاری می کنید؟

  • یعنی کار جایگزین تان چه هست؟
  • آیا سراغ یک کار جایگزین می روید؟
  • آیا با موبایل تان بازی می کنید؟
  • سعی می کنید خودتان را سرگرم کنید؟ با تلفن یا کارهای دیگر؟
  • در اینترنت جستجو می کنید؟
  • یا کارهای دیگری را که کارهای مهمی هستند، اما در اولویت نیستند ، انجام می دهید؟

پس حتما این موضوع را یادداشت کنید که چگونه اهمال کاری می کنید؟

بعد دلایل خودتان را بنویسید که چرا اهمال کاری می کنم؟ دلیلش چیست؟ این کار را دوست ندارم؟

بلد نیستم؟ دنبال دردسر نیستم؟

در حقیقت، این ها یکی از بهانه هایی است که مغز ما برای حفظ حالت موجود می آورد.

نکته مهم است که بدانیم:

ما می توانیم در هر زمانی خودمان را تغییر دهیم. فقط کافی است که بخواهیم و راهش را بدانیم و بر اساس دانسته هایمان اقدام کنیم.

دکتر مری لامیا، روان شناس و نویسنده کتاب «چه انگیزه هایی منجر به انجام کارها می شود» توضیح می دهد که احساسات مثبت و منفی پایه و اساس انتخاب های ما هستند. دکتر لامیا در کتابش توضیح می هد که « چیزی که محرک افراد برای انجام یک کار است، تمایلات آن ها برای ایجاد یک احساس مثبت یا از بین بردن یک احساس منفی است». میزان احساساتی (مثبت یا منفی) که متوجه کاری می کنید تعیین کننده ی سطح انگیزه شما برای انجام آن کار است. اغلب ما احساسات منفی را به عنوان یک مشکل تلقی می کنیم. با این کار ما یک سد روانی ایجاد کرده ایم که می تواند تمایل به اهمال گری را در ما افزایش دهد. برای کمک به درک اینکه چگونه احساسات بر بهره وری ما اثر می گذراد، به دستورالعمل های احساسی زیر و اثرات آن نگاه کنید.

ترس و اضطراب: این  احساسات زمانی رخ می دهند که کارهای بسیار زیادی برای انجام دادن وجود دارند یا زمان کافی برای انجام کارها ندارند. این ها ارتباط قوی با استرس دارند.

ترس، عصبانیت و استرس: باعث پریشانی و آشفتگی می شود.

نفرت و اضطراب: محرک ما برای انجام کاری است که این وضعیت را تغییر می دهد.

ترس و شرم، شرم و اضطراب: ترس از سرزنش و مورد قضاوت منفی قرار گرفتن؛ ترس از شکست.

بسته به شخصیت شما، این دستورالعمل ها پاسخ برخی انگیزه ها را بیان می کنند؛ با احساساتتان کنار بیایید یا روبرویی با آن ها را به تاخیر بیندازید؛ بنابراین انجام دادن یا به تعویق انداختن کارها به احساسات شما بستگی دارد.

آنچه در تحقیقات دکتر لامیا جذابیت دارد این است که اصراری ندارد ما عادت های کاری(روشی که از آن برای انجام کارها استفاده می کنیم) خودمان را تغییر دهیم. در عوض او تلاش می کند تا بتوانیم درک کنیم چگونه احساساتمان، واکنش هایمان را نسبت به وظایفمان، شکل می دهد. کتاب او تحت عنوان «چه انگیزه هایی منجر به انجام کارها می شود» دارای فصلی به نام «راهنمای عیب یابی» است. این کتاب یک دستورالعمل ارائه می کند که نشان می دهد چگونه باید بهره وری خودمان را افزایش دهیم.

چرا اهمال کاران باید خوشحال باشند:

شاید تجب کرده باشید؛ به چه دلیل کسی باید درباره اهمال کاری های خود، احساس خوبی داشته باشد؟ دکتر لامیا کشف کرد که این اهمال کاران ممکن است چه منفعتی از به تعویق انداختن کارها به دست بیاورند. در اینجا برخی از این منافع ذکر شده است:

  • قادرند در کارها تعمیق و ژرف اندیشی داشته باشند.
  • اگر دست به کار شدن را در نظر نگیریم، کارایی و توانایی انجام درست کارها را دارند.
  • سرعت بالایی در تجزیه و تحلیل کارها دارند.
  • زمان مناسب برای انجام کارها با خیال آسوده، پیدا می کنند.

مزایای بالا می تواند تاثیر مثبت بر کیفیت انجام کارها داشته باشند. تصور کنید که متفکرانه اندیشیدن به ایده ها و نحوه تحلیل صحیح داده های مالی، تا چه اندازه مفید خواهد بود.

در نهایت، تشخیص این که چه احساسی مسبب عمل تاخیر بوده، عنصرکلیدی برای درک اهمال کاری است. این بینش محرک بهتری برای این است که شما دست به انجام کار بزنید به قول دکتر لامیا «احساسات خود را بشناسید و بدانید چه تاثیراتی بر شما می گذارند». هر دو احساس مثبت و منفی اثرات انگیزشی بر بهره وری شما خواهند داشت. این گفته ها شما را مجبور می کند احساساتتان را بررسی کنید و دست به عمل بزنید.

اهمال کاری یک تهدید وحشتناک نیست و کاملا به احساسات شما وابسته است. این احساسات به شما کمک می کنند که بدایند چه چیزی در حال رخ دادن است و اینکه این کار چه ارزشی برای شما دارد.

گردآورنده:زهرا پندار روانشناس

درباره تیم آموزشی,فرهنگی و موفقیت تیک

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *